ความท้าทายสู่การครองแชมป์สมัยที่ 3 ติดต่อกันของ Paris Saint-Germain, การตื่นตัวของ Arsenal, และการตัดสินใจของ Como ที่ได้ลงสนามครั้งแรก——มุมมองเรื่อง "การสะสมของทางเลือก" ที่ถูกตั้งคำถามในการเปิดฤดูกาล Champions League ลีกเฟส
แชร์คอลัมน์นี้
ความท้าทายสู่แชมป์สมัยที่สาม สิ่งที่มันฉายให้เห็น
การแข่งขัน Champions League ที่ไม่เรียกว่ารอบแบ่งกลุ่มอีกต่อไป แต่เรียกว่า League Phase ได้เปิดฉากขึ้นอย่างเงียบ ๆ อีกครั้งในฤดูกาลนี้
ปลายทางของการเดินทางอันยาวไกลที่ 36 สโมสรปะปนกันอยู่นั้น คือรอบชิงชนะเลิศที่กรุงมาดริดที่รอคอยอยู่
สโมสรที่ถูกมองว่าอยู่ใกล้เวทีนั้นที่สุด คือ Paris Saint-Germain และ Arsenal
PSG คว้าแชมป์สองสมัยติดต่อกันมาแล้ว
หากฤดูกาลนี้พวกเขายืนอยู่จุดสูงสุดอีกครั้ง มันจะเป็นความสำเร็จครั้งแรกนับตั้งแต่ Real Madrid ทำได้สามสมัยติดต่อกันระหว่างปี 2015 ถึง 2018
หากมองแค่ตัวเลข ก็ชัดเจนว่ามันเป็นความสำเร็จที่หาได้ยากเพียงใด
แต่ตอนนี้ อยากลองยืนอยู่ในจุดที่ห่างจากตัวเลขนั้นสักหน่อย
ไม่ใช่มุมมองว่าแพ้หรือชนะ แต่เป็นมุมมองว่าทำไมพวกเขาถึงยังคงยืนอยู่ตรงนั้นได้
สิ่งที่ Luis Enrique ยังคงตั้งคำถามอยู่เสมอ
ชื่อเสียงของ Luis Enrique ผู้บัญชาการทีม PSG นั้นไม่ได้เป็นไปในทิศทางเดียวกันตั้งแต่ต้นฤดูกาล
ดูเหมือนว่าทีมที่เขาคุมทัพ จะวาง League Phase ไว้เป็น
หากมองแค่ผลลัพธ์ ก็อาจดูเหมือน
แต่ความสั่นคลอนนั้นเป็นความอ่อนแอจริงหรือ
Luis Enrique เป็นผู้จัดการทีมที่ตลอดอาชีพการทำงานอันยาวนาน หมกมุ่นอยู่กับ
แทนที่จะยัดเยียดรูปแบบให้นักเตะ เขาพยายามสร้างทีมที่นักเตะคิดเองว่าอะไรคือทางเลือกที่ดีที่สุดในแต่ละสถานการณ์ แล้วเคลื่อนไหวไปตามนั้น
บางครั้งมันดูงดงาม บางครั้งก็ดูไม่ลงตัว
แต่ภาพของการยอมรับความสั่นคลอนนั้นแล้วยังคงก้าวไปข้างหน้า ผมคิดว่ามันคือความแข็งแกร่งที่อยู่ในที่ที่ต่างจากผลลัพธ์
สไตล์ของเขาที่ถูกอธิบายด้วยคำว่า
มีสถานการณ์นับไม่ถ้วนตลอด 90 นาทีที่การทำตามคำสั่งเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอ
ในสถานการณ์เหล่านั้น นักเตะต้องคิดด้วยหัวของตัวเองและเลือกด้วยตัวเอง
หากการสั่งสมนั้นค่อย ๆ หล่อหลอมบางสิ่งขึ้นในทีม ความ
ตัวตนของ Kvaratskhelia ที่สอนอะไรบางอย่างให้เรา
หนึ่งในนักเตะที่ได้รับความสนใจใน Champions League ฤดูกาลนี้ ที่ชื่อถูกกล่าวถึงซ้ำแล้วซ้ำเล่า คือ Khvicha Kvaratskhelia
เขาโลดแล่นอยู่ทางฝั่งซ้ายของ PSG ด้วยเทคนิคสองเท้าที่สามารถเจาะเข้าไปได้ทั้งจากด้านในและด้านนอก และประสาทสัมผัสในการอ่านจังหวะเกม ทำให้เขาแต่งแต้มสีสันให้ Champions League ตลอดสองปีที่ผ่านมา
การที่ชื่อของเขาถูกกล่าวถึงในฐานะตัวเต็ง Ballon d'Or ก็เป็นเครื่องพิสูจน์ถึงสิ่งที่เขาสั่งสมมา
แต่ผมรู้สึกว่าการเจาะเข้าไปทางฝั่งซ้ายเช่นนั้น ไม่ใช่แค่ผลผลิตของเทคนิคเพียงอย่างเดียว
การเลือกนั้นคือการสั่งสมของการตัดสินใจในเสี้ยววินาทีนั้นว่าจะเลือกด้านใน ด้านนอก หรือจะส่งบอลกลับ
จะบุกเมื่อฝ่ายรับตั้งรับพร้อมแล้ว หรือจะใช้เพื่อนร่วมทีม
การตัดสินใจในเสี้ยววินาทีนั้น เขาทำซ้ำนับสิบครั้งในทุกนัดการแข่งขัน
คำชมที่ว่า
ผมคิดว่าไม่ว่าผลลัพธ์จะถูกต้องหรือไม่ก็ตาม เจตจำนงที่พยายามจะเลือกอะไรบางอย่างในเสี้ยววินาทีนั้นต่างหาก ที่ดึงดูดผู้ที่เฝ้ามอง
สถานที่ที่ Arsenal มาถึง
Arsenal ซึ่งอยู่อันดับหนึ่งในโอกาสคว้าแชมป์ที่โมเดลสถิติคำนวณออกมา กำลังลงสนามในฤดูกาลนี้หลังจากผ่านการเข้าชิงชนะเลิศเมื่อฤดูกาลที่แล้ว
พวกเขาได้สัมผัสเวทีชิงชนะเลิศครั้งแรกนับตั้งแต่ฤดูกาล 2005-06 แล้วได้อะไรกลับมาจากประสบการณ์นั้น
ผลลัพธ์คือความพ่ายแพ้
แต่ผมจินตนาการว่าเบื้องหลังการที่ทีมภายใต้การคุมทัพของ Mikel Arteta ถูกประเมินในฤดูกาลนี้ว่า
ทีมที่ไม่ยึดติดกับประสบการณ์ความพ่ายแพ้ แต่ก็ไม่ได้ลืมมันไป และสามารถซึมซับมันเข้าไปในตัวเองเพื่อก้าวต่อไปได้นั้น ไม่ใช่แค่ทีมที่แข็งแกร่ง แต่เป็นทีมที่รักษาบางสิ่งไว้ได้โดยไม่หัก
มีเรื่องเล่าว่า Martin Ødegaard กลับมาจากอาการบาดเจ็บเมื่อฤดูกาลที่แล้ว และกำลังผ่านช่วงต้นฤดูกาลนี้ไปด้วยฟอร์มที่ดี
การที่ทีมสามารถลงเล่นด้วยความมั่นใจมากขึ้น ทำให้นักเตะเริ่มมีความรู้สึกว่าตัวเองได้ถูก
ยิ่งทีมมั่นคงมากเท่าไหร่ ปัจเจกบุคคลก็ยิ่งเป็นอิสระมากขึ้นเท่านั้น อาจฟังดูขัดแย้งในตัวเอง
แต่ในความเป็นจริง ยิ่งทิศทางของทีมชัดเจนมากเท่าไหร่ นักเตะก็ยิ่งเคลื่อนไหวได้ง่ายขึ้นโดยเชื่อมั่นในการตัดสินใจของตัวเอง
ผมรู้สึกว่าการที่ Ødegaard สามารถควบคุมเกมได้นั้น ไม่ใช่เพียงเพราะเขาเป็นนักเตะพิเศษเท่านั้น แต่เพราะทีมอยู่ในสถานะที่เชื่อมั่นในการตัดสินใจของเขาและเคลื่อนไหวตามนั้นได้ด้วย
สิ่งที่สโมสรหน้าใหม่นำมาสู่เวที
ใน Champions League ฤดูกาลนี้ มีสี่สโมสรที่ลงเล่นบนเวทีนี้เป็นครั้งแรก ได้แก่ Como, LASK, Sabah และ Viking
ในบรรดาสโมสรเหล่านั้น Como ที่นำทัพโดย Cesc Fàbregas ได้รับความสนใจอย่างมาก
ภาพของอดีตนักเตะดาวเด่นที่เคยเล่นให้ Arsenal และ Barcelona ผู้ค่อย ๆ หล่อหลอมสไตล์ฟุตบอลของตัวเองขึ้นในขณะที่ได้รับความไว้วางใจจากสโมสรนั้น เป็นเรื่องที่น่าเสียดายเกินกว่าจะเสพเพียงในฐานะ
ว่ากันว่า Fàbregas ปฏิเสธคำเชิญจากสโมสรอื่น ๆ ต่อเนื่องมาสองปีเพื่ออยู่กับ Como
ทางเลือกที่อาจนำไปสู่เวทีที่ใหญ่กว่า ทรัพยากรที่มากกว่า และการยอมรับที่สูงกว่า เขาปล่อยมันไปแล้ว
ทำไมเขาถึงทำเช่นนั้น มีเพียงตัวเขาเท่านั้นที่รู้
แต่การตัดสินใจนั้นต้องมีความมั่นใจบางอย่างอยู่เบื้องหลังอย่างแน่นอน
เจตจำนงที่จะทดลองทิศทางที่ตัวเองเชื่อมั่นในทีมที่ยังไม่สมบูรณ์แบบต่อไป
คำประเมินที่ว่า
สิ่งที่ Bayern และ Harry Kane แบกรับไว้
ว่ากันว่า Harry Kane แห่ง Bayern Munich กำลังใช้ฤดูกาลนี้ด้วยความตั้งใจที่จะคว้า Ballon d'Or
ที่ Tottenham เขาห่างไกลจากถ้วยแชมป์มาเป็นเวลานาน
การตัดสินใจย้ายไป Bayern นั้นถูกพูดถึงจากหลายแง่มุม แต่สิ่งที่สำคัญสำหรับ Kane ในตอนนี้ น่าจะเป็นการสั่งสมในปัจจุบันที่ว่า
มีเรื่องเล่าว่าเขารู้สึกว่าสไตล์ของ Bayern เหมาะกับตัวเอง แต่ผมคิดว่านั่นไม่ได้หมายถึงเพียงความเข้ากันได้ทางยุทธวิธีเท่านั้น
ภาพของนักเตะที่เลือกสภาพแวดล้อมที่สามารถแสดงให้เห็นว่าตัวเองเป็นใคร แล้วพยายามดึงพลังของตัวเองออกมาให้มากที่สุดในที่นั้น มีบางสิ่งที่นักเตะทุกระดับสามารถสัมผัสร่วมกันได้
การยืนอยู่ที่ทางเข้าของการเดินทางอันยาวไกล
ในตอนนี้ที่ League Phase ของ Champions League เริ่มต้นขึ้นแล้ว ยังไม่มีใครสามารถยืนยันได้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
สโมสรที่ถูกมองว่ามีโอกาสคว้าแชมป์สูง และสโมสรที่ลงเล่นเป็นครั้งแรก ต่างก็ยืนอยู่ที่ทางเข้าเดียวกัน
การคาดการณ์ของผู้เชี่ยวชาญไขว้กัน สถิติเรียงตัวเลขออกมา แต่ก็ยังไม่มีใครรู้ผลลัพธ์ของนัดสุดท้าย
ผมรู้สึกว่านั่นคือแรงดึงดูดที่ต้านทานไม่ได้ ซึ่งอยู่ลึกลงไปในสิ่งที่เรียกว่าฟุตบอล
นักเตะทำไมถึงตัดสินใจเช่นนั้น
ผู้จัดการทีมทำไมถึงเลือกสไตล์นั้น
สโมสรทำไมถึงเดินต่อไปบนเส้นทางนั้น
การสั่งสมเหล่านั้นจะวาดภาพหนึ่งภาพขึ้นที่กรุงมาดริดในค่ำคืนเดือนมิถุนายน
หากตัวเราเองได้ยืนอยู่บนสนามนั้น เราจะลงสนามด้วยการตัดสินใจแบบไหน
การลองคิดเรื่องนี้คนเดียวขณะเฝ้าดูการแข่งขัน ก็ถือเป็นการใช้เวลาที่ไม่เลวเลย
ผู้ที่กำลังเฝ้ามอง ก็อยู่ท่ามกลางการเลือกเช่นกัน
มีคนที่ยังคงเฝ้าดูฟุตบอลต่อไปแม้จะออกจากสนามแล้ว ไม่ว่าจะที่สนามกีฬา หน้าจอ หรือแม้แต่ในหน้าข่าวด่วนบนสมาร์ตโฟน บางคนติดตามเพียงผลการแข่งขัน แต่บางคนพยายามอ่านผ่านเกมว่านักเตะเคลื่อนไหวอย่างไร ผู้จัดการทีมต้องการอะไร และทีมกำลังพยายามสั่งสมอะไรอยู่
ภาพของ Luis Enrique ที่พยายามก้าวไปข้างหน้าโดยยอมรับ
ผู้ที่เฝ้าดูต่างสุขทุกข์ไปกับผลลัพธ์ แต่ในส่วนลึก พวกเขาก็ไม่อาจปล่อยคำถามที่ว่า
เกี่ยวกับ CL League Phase อีกเล็กน้อย
- จากการคว้าแชมป์ Champions League สองสมัยติดต่อกันของ Luis Enrique กับ PSG สิ่งที่นักเตะและผู้ฝึกสอนชาวญี่ปุ่นสามารถเรียนรู้ได้คือ "การสร้างทีมที่ไม่พึ่งพาซูเปอร์สตาร์" และวิธีตั้งคำถามเรื่องสภาพจิตใจกับการใช้งานนักเตะ
- จากเมืองที่มีประชากรเพียง 50,000 คน สู่จุดสูงสุดของยุโรป Bodø/Glimt สอนให้เห็นแนวคิดที่ทำให้คำว่า "เป็นไปไม่ได้เพราะเงื่อนไขยังไม่พร้อม" กลายเป็นสิ่งเปราะบาง
- ระยะห่างอันแสนบางเบาระหว่าง "การครองเกม" กับ "ชัยชนะ" ที่ PSG ได้เรียนรู้ที่ลิสบอน
